مرحله اول: در این مرحله ابتدا می بایست عادت ماهانه بانوان کنترل شود انجام این کار از طریق مصرف داروهایی به منظور بیشتر شدن هورمون باروری و افزایش حجم تخمک ها می باشد. هر چقدر تعداد این تخمک ها بیشتر باشد در نتیجه شانس باروری نیز به طبع افزایش می یابد.
مرحله دوم: زمانی که مرحله اول تمام شد فرد می بایست دوره استراحت خود را سپری کند، در این دوراه متخصصین با استفاده از انواع روش ها از قبیل سونوگرافی واژینال، آزمایش خون از بیمار در برابر خطرات و عوارض محافظت می کنند.
مرحله سوم: تخمک های جمع آوری شده با اسپرم مرد ترکیب می شود برعکس آن نیز وجود دارد یعنی می توانند با تزریق اسپرم تخمک را بارور کرد. زمانی که نطفه تشکیل شد، آن را برای مدتی در آزمایشگاه برای بررسی های بیشتر نگهداری می کنند تا مشخص شود آیا برای وارد شدن به رحم آماده می باشد یا خیر. زوجین می بایست حتما در مورد تعداد جفت ها مطلع باشند و بعد از آن داخل رحم قرار داده شود.
مرحله چهارم: نحوه قرار گیری نطفه ها در داخل رحم به شکل مستقیم می باشد. در خصوص تعداد جنین هایی که در رحم مادر قرار می گیرد باید گفت که کاملا به سن مادر بستگی دارد. مدت زمان انتقال جنین 2 تا 4 ساعت می باشد.
درصد موفقیت IVF در درمان ناباروری به دو عامل بسیار مهم، “کیفیت” و “کمیت” تخمک بستگی دارد. کیفیت تخمک به طور مستقیم به سن خانم بستگی دارد، چرا که کیفیت تخمک از سن ۳۲ سالگی به طور تدریجی کاهش پیدا میکند و این کاهش آنقدر قابل ملاحظه هست که بعد از ۴۲ سالگی شانس آی وی اف را تقریباً صفر خواهد کرد.
عامل مهم دیگر در درصد موفقیت IVF ، کمیت یا تعداد تخمک حاصله در آی وی اف است. کمیت تخمک میتواند پیشبینی شود.
با تست خونی ذخیره تخمدان (ای ام اچ) یا به طور دقیقتر با سونوگرافی واژینال و اندازهگیری تعداد فولیکولهای هر تخمدان،این فاکتور میتواند بسیار اهمیت پیدا کند؛ مخصوصاً در مواردی که ذخیره تخمدان بسیار پایین است و یا در مواردی که سن خانم بیش از ۳۸ سال است و ذخیره تخمدان کمتر از حد معمول میباشد.
دوره فلوشیپ فوق تخصصی نازایی
دوره تخصصی جراحی زنان و زایمان از دانشگاه تهران